|
16 آذر روزي كه حاشيه مهم تر از متن است |
 |
 |
 |
|
مقالات
|
|
راستش را بخواهید دیگر عادت کرده ام به این جاروجنجال های آذر ماه . این طور بگویم اگر غیر از این باشد تعجب می کنم. تجربه 3 آذر دانشجویی را دارم ، هر سال همین آشست و همین کاسه . آذر ماه را که می دانی از جمیع جهات ماه بزرگی است برای انقلاب ، ماهی است که مزین و متبرک شده به نام 3 دانشجو آن هم به خاطر اعتراض به سفر یک مقام آمریکایی به ایران . ماهی است که درست 56 سال پیش سنگ فرش های دانشکده فنی دانشگاه تهران در آن ، به خون سرخ 3 دانشجوی باغیرت رنگین شد پس این ماه با نام دانشجو بزرگ شد و روز دانشجو( 16 آذر) هم شد سمبل آن .
ماه آذر برای من به عنوان یک دانشجو مهم است ، لحظه لحظه ی ان برایم ارزشمند است و به آن افنخار می کنم اما برای چه کسی باید درددل کنم که حرمت این روز 12 سال است که با سناریوهای کثیف سیاسی سیاست بازان و با همکاری عده ای از ما ، شکسته می شود . هرسال در این ماه و مخصوصا در روز 16 آذر عنوان دانشجو لکه دار می شود به واسطه ی سرزدن اعمالی از خود ما . تیتر 16آذر هر سال نشریات و خبرهای مهم صدا و سیما به جای پرداختن به دانشجوو تبریک این روز عزیز ، شده است نوشتن و بیان کردن درگیری ها ،ضد و خردها و بیانیه های دانشجویی . جای خالی یک افتتاح پروژه ،گزارشی از برگزاری یک جشن باشکوه دانشجویی و بسیاری از حداقل های دیگر کاملا حس می شود . طوری شده است که این روز بزرگ و علمی برای همه با تصویر امنیتی و خشونت آمیز تداعی می شود. .
از طرفی دیگر خوب که دقت کنید می بینید در این روز مسئولین تمام دانشگاه ها راحت اند چون کسی با آنها کاری ندارد ، چون می دانند قرار است مثل هرسال ،درگیری لفظی یا فیزیکی و بیانیه ایی از سوی تشکلی نوشته شود و خلاص . در حالی که تفکری و تاملی ساده و سطحی برای همه روشن میسازد که 16 آذر روز مطالبه گری جنبش دانشجویی است ،روز وحدت گروههای دانشجویی است ، روز بلند کردن پرچم 3 رنگ ایران عزتمند اسلامی است به خاطر آن سه خون 3 همسنگر عزیزمان . روزی است که اتفاقا مسئولین دانشگاه باید از دلهره و اضطراب مطالبه گرانه ی ما شب را به آسودگی صبح نکنند،اما در این 16 آذر هرحرف و سخنی شنیده می شود الا صحبت از خود دانشجو . دانشجو در این روز برای همه مهم می شود،اما به گونه ایی دیگر. استاندار خبر از دانشگاه می گیرد ،فرماندار همین طور ،وزیر همین طور حتی رسانه های خارجی و بیگانه . اما این رصد کردن دانشجو به خاطر خودش و کار علمی اش و اندیشه اش نیست بلکه به خاطه حاشیه هایش است . بله 16 آذر، حاشیه های دانشجو برای همه مهم تر است از خود دانشجو. آرزو به دلم مانده است که یکبار خبر افتتاح پروژه ، ارتقای علمی یا کشفی دانشجویی در این روز برای همه مهم شود اما زهی خیال باطل. بیانیه ها یکی یکی صادر می شوند.و امتحان تشکل های دانشویی آغاز می شود. و درگیری ها شروع می شود ، باور کنید رسانه های خارجی اتفاقات کشورخودشان راهم اینگونه ریز و با آب و تاب گزارش نمی کنند . مثل همیشه تهران ؛آغازگر حرکت است .و رتبه اول مردودی ها را به خود اختصاص می دهد. تشکل های اصفهان و شیراز در رتبه ی دوم و سوم قرار دارند و اتفاقا کانون مشکلات ،تشکل هایی اند که با رای خود دانشجویان اعتبار سخن گویی پیدا کرده اند. یعنی همان ها که قرار است فراجناحی باشند و مافوق خطوط سیاسی حرکت کنند. در همه جا همین است . داستان بالاخره باید از جایی شروع شود و اگر سوژه ایی پیدا نشد مسئله ایی سیاسی زمینه این اختلاف خواهد شد و آمریکا می شود عامل اختلاف بین دانشجویان ایرانی . فکرش هم انسان را آزار می دهد انجا که می بینی خون 3 دانشجوی ایرانی که اتفاقا به خاطر آنها ما این روز را جشن می گیریم به خاطر امریکاستیزی بر زمین ریخته شد و امروز دقیقا عده ایی قلیل و انگشت شمار خون آنها را با سردادن شعارهای دوستی با آمریکا پایمال می کنند و بعضی ها هم که انگار اصلا ایرانی نیستند پرچم ها و عکس های بزرگان جنگ و انقلاب را درحالی که نقاب هایی بر صورت دارند با افتخاری عظیم آتش می زنند. خلاصه روزی عجیب است این روز 16 آذر برای ایران ،ایرانی .
و اما .همان گونه که مستحضرید ، امسال دانشگاه ما 16 آذر آرامی را پشت سرگذاشت و حداقل خبری از استکباردوستی و شعارهای غرب گرایانه و آتش زدن های معنا دار پوسترها و عکس های بزرگان در دانشگاه ما نبود. اما به هرحال حرکاتی از سوی تنی چند از تشکل ها رخ داد که می توانست رخ ندهد و شیرینی این روز عزیز را برای همه کامل میکرد .
کمی با خود بیندیشیم ، مگر غیر از این است که جنبش های دانشجویی با تشکل های دانشجویی زنده اند . مگر غیر از این است که تشکل های دانشجویی باید بال های مطالبه گری ما از دانشگاه و مسئولین آن باشند. واقعا چه روزی بهتر از 16 آذر برای بیان خواسته هایمان ، چه روزی بهتر از 16 آذر برای به رخ کشیدن فرهنگ ،اندیشه و استعدادهایمان. چرا این قدر راحت فرصت ها را ازدست می دهیم ،چرا؟ چرا تشکل های دانشجویی دانشگاه ما ،این قدر که وقت صرف صدور بیانیه و تحریم حضور در مراسمات می کردند ذره ایی به فکر دانشجو و نیازهای آنان نیستند. . دقیقا در این روز مبارک ، نهادهایی که با رای من و توبرای انجام همین کار انتخاب شده اند دچار توهم می شوند و خود را جدا از ساختار فکری دانشجو می بینند و شان ان تشکل ها را ،پایین می آورند . چرا آنها که باید باعث ایجاد وحدت و اخوت در بین دانشجویان باشند شده اند منشا نفاق. چرا آنها که باید در این روز خواب را از مسئولین دانشگاه بگیرند با موضع گیری های کودکانه ،شده اند نقطه ی امید مسئولین . جالب است وقت دارند بیانیه صادر کنند و مدت ها وقت برای سرهم کردن کلمات آن تلف کنند ، اما وقت سرکشی از خوابگاه ها و پیگیری مطالبات ما را ندارند.
هر دانشگاه ندیده ایی می داند دعوای بین گروههای دانشجویی به نفع دانشجو نیست ،به نفع مسئولین دانشگاه است . دعوای بین دانشجویان در روز 16 آذر اعتبار دانشجو را در نزد همه پایین می آورد. اصلا این حرکات لکه ننگی است بر پیکر دانشجو. شما تشکل های دانشجویی که با اعتماد دانشجویان مشغول انجام وظیفه هستید میراث دار یک تشکل با رگ و ریشه هستید و قرار است سال های بعد نیز دانشجویانی آنرا ادراه کنند نباید با برافروختن مشعل اختلاف آن هم سر این موضوعات بسیار کوچک شان خود و همه جمع دانشجویی را پایین بیاورید. 16 آذر زمان مطرح کردن خواسته ها و مطالبات دانشویان است . وظیفه ی شما این است که مشکلات را بررسی کنید ، برای وحدت گروههای دانشجویی تلاش کنید ، مقدمات برگزاری انتخابات دوره ی بعد شورا که حداقل 6 ماه از آن گذشته است را فراهم کنید ، نه این که یک سال را به فروختن بلیط های فیلم های زرد سینمایی بگذرانید و روز 16 آذر به جای گزارش کار دادن به ما دانشجویان در جشن روز 16 آذر ، بیانیه ی عدم حضور دانشویان را در جشن صادر کنید. خوب معلوم است کسی برای حرف شما اهمیتی قائل نمی شود ، نتیجه اش این می شود که علی رغم صدور بیانیه از جانب شما مبنی بر عدم حضور ،سالن از جمعیت دانشجویان شرکت کننده در جشن منفجر می شود و این دقیقا همان چیزی است که مسئولین می خواهند . به هر حال آذر 16باید همگی هوشیار باشیم و یک هدف را دنبال کنیم ،این روز مخصوص و مختص همگرایی است نه واگرایی .همه باید برای دست یابی به این هدف تلاش کنیم. آذرها سریع می آیند و می روند ولی هر 16 آذر با پیامی ثبت می شود کاری کنیم 16 آذر سال بعدی این جمله در کتاب تاریخ دانشگاه زنجان ثبت شود: جنبش دانشجویی دانشگاه زنجان سنت شکنی کرد ، ادب و اتحاد و اعتبار دانشجویی بر درگیری و اختلاف پیروز شد . جنبش دانشجویی دانشگاه زنجان مردود نشد نمره قبولی گرفت. |
|
آخرين ويرايش : دوشنبه, 23 آذر 1388 18:17 |
